Roadtrip time

Hallo allemaal!

Op dit moment lig ik lekker binnen op de bank met een dekentje. Buiten is het een stuk warmer. Thank God voor de airco, want die heb je hier écht nodig.

Ik, en Niels trouwens ook, zijn nog aan het nagenieten van ons lange weekend. Woensdagavond hebben we een goede vriend van Niels (Björn) van het vliegveld gehaald. Hij kwam vanuit Seattle (in de vorige blog had ik een foutje gemaakt, sorry Björn[e-1f92a]) naar Phoenix om ons te bezoeken. En wat een mooie en leuke dagen hebben we gehad!

Donderdagochtend 18 mei 03:45 uur: de wekker gaat[e-23f0]Vroeg opstaan is niet mijn sterkste kant, maar het is voor een goed doel. We moesten ons namelijk om 04:30 uur melden bij de luchtballon organisatie. We hebben de zonsopkomst vanuit een luchtballon meegemaakt en wat was het mooi! Boven in de lucht was het heerlijk rustig, ik werd er heel kalm van. Eenmaal beneden kregen we een lekkere alcoholische versnapering (dit was om 07:00 uur, maar hé, moet kunnen) Daarna kregen we een certificaat als bewijs dat we toch écht in een luchtballon zijn geweest!

Eenmaal weer terug in ons appartement hebben we onze spullen gepakt en begonnen we aan onze 5 uur durende rit naar Monument Valley. Hier hebben we een Sunset Tour met jeep gehad[e-1f305]Wat was dit ontzettend mooi, wauw![e-1f929]Aan het einde van de tour zaten we helemaal onder het zand, maar het was het zeker waard! Vanuit Monument Valley zijn we naar ons hotel/motel gereden. ‘s Avonds zijn veel plekken hier weinig tot niet verlicht, dus het was goed opletten. Daarnaast kwamen we er die middag achter dat er een scheur in onze voorruit van de auto zat[e-1f631]En deze scheurde steeds verder uit. We hebben het goed in de gaten gehouden en goed opgelet tijdens het rijden. Tenminste, voor zover dat kon want de wegen zijn hier soms zo mega slecht. Maar goed, we moeten door[e-1f61c]

Na een lange dag vol met indrukken zijn we onder de warme lappen gekropen[e-1f4a4]Op naar de volgende dag!

Vrijdag 19 mei. De komende 2 dagen staat de Grand Canyon op de planning! We vertrekken op tijd, omdat het nog ongeveer 2 uur rijden was. Deze keer kwamen we bij de oost ingang binnen. Toen we in februari met de moeder van Niels naar de Grand Canyon gingen, kwamen we via de zuid ingang binnen. Ik moet eerlijk zeggen dat de oost ingang nog mooier (en ook minder druk) was dan de zuid ingang. Hier zag je ook heel goed de Colorado River door de Grand Canyon stromen.

‘s Avonds wilden we graag de zonsondergang zien, maar helaas was het bewolkt en zag je er zo goed als niets van. Maar dat maakt niet uit, want het was alsnog een hele leuke dag!

In Flagstaff (1,5 uur van GC af) hadden we een AirB[e-38]B gereserveerd. Vlakbij de Grand Canyon zaten veel hotels al vol of de prijs was niet normaal hoog. AirB[e-38]B is dan een heel erg goed alternatief en we hadden echt een super leuk huisje! Heerlijk met een open haard[e-1f525]Flagstaff is ook een populaire wintersport bestemming. Klinkt gek, te bedenken dat je een paar uur verderop een woestijn hebt waar het noooooooit sneeuwt en waar alleen maar cactussen groeien en net als ik nu binnen zit omdat het buiten erg warm is.

Bij de GC hadden we nog wat biertjes gehaald en we hadden een zak Doritos chips meegenomen van zo’n 850 gram. Daar konden we wel even mee vooruit[e-1f923]We hebben nog een spelletje gedaan en toen ging het lampje letterlijk en figuurlijk uit.

Op naar de tweede dag in de GC! Vandaag staat er een hike op het programma[e-1f97e]Een hike van omgerekend 9,7 km en met een hoogteverschil van 644 meter. Helemaal tussen het gebergte van de GC in. Wat voelden we ons toen klein tussen die immense rotsen, maar wederom erg mooi! Aan het einde van de hike voelden Niels en ik wel wat spierpijn in de kuiten opkomen. Björn is een echte fitboy dus die had natuurlijk nergens last van[e-1f61b]Na de hike was het alweer tijd om bijna terug te gaan om te eten. Het was rond vijven en we moesten nog terug naar Flagstaff rijden, want we wilden bij Texas Roadhouse eten. Dit is een restaurantketen waar je de ultieme Amerikaanse belevenis hebt. Veel vlees (steak, t-bone, ribs, etc.) maar ook heerlijke chicken critters! Chicken critters is kipfilet gedipt in karnemelkbeslag, gepaneerd en wordt vervolgens gefrituurd. Zooooo lekker[e-1f924]

Vol van het eten (en met een box chicken critters omdat we het niet opkregen) zijn we naar het huisje gegaan en zat de dag er alweer op.

Time flies when you’re having fun, maaaar we hebben nog een dag!

De zondag breekt aan! We gaan weer richting Phoenix, alleen we maken een stop in Sedona voor wederom een hike: de Boynton Canyon Trail. Een hike van 9,8 km en met een hoogteverschil van 252 meter. Prima te doen[e-1f4aa][e-1f3fc]Uiteindelijk zijn het ruim 13 km geworden en waren mijn kuiten flink verzuurd. Maaaaar ook dit was heel mooi en had ik niet willen missen. We zijn alleen op een gegeven moment rechtdoor gelopen in plaats van rechtsaf geslagen waardoor we veel tijd hebben verloren. Er waren 2 uitzichtpunten maar we kwamen voor één uitzichtpunt: Subway Cave. Het andere uitzichtpunt was mooi meegenomen, maar toen we mensen aanspraken die terugkwamen en vroegen hoe het was zeiden ze dat het best veel inspanning was voor een matig uitzicht. Aangezien mijn spierpijn alleen maar toenam besloot ik voor mezelf om niet verder te gaan en terug te lopen. Niels en Björn sloten zich hierbij aan en we zijn met z’n drieën omgedraaid en richting Subway Cave gelopen: dat waar we voor kwamen. Na wat klimmen en klauteren sta je op een stuk wat zo’n ontzettend mooie natuur is en met prachtige uitzichten. We zijn hier even gebleven om te genieten van het uitzicht en zijn vervolgens weer naar beneden gegaan beginnend aan de terugreis richting de auto.

Eenmaal bij de auto zijn we naar Phoenix gereden en hebben we de dag afgesloten bij één van onze favoriete restaurants de “Thirsty Lion”. En toen weer lekker terug naar ons appartement om te slapen en na te genieten van de afgelopen dagen. Wat een weekend![e-1f631][e-1f929]

Op maandag waren Niels en ik kreupel omdat we bijna niet konden lopen van de spierpijn[e-1f602]Gelukkig hebben we nu nergens meer last van en zijn we weer back on track.

Nu staat het volgende weekend weer voor de deur! In Nederland is het Pinksteren, in Amerika is het maandag Memorial Day. We hebben een lang weekend samen en dat betekent nieuwe avonturen![e-1f47b][e-1f392]

Dit weekend gaan we wederom op pad, maar waar naartoe? Dat zien jullie binnenkort op onze instagram @vennekampjesontour en/of lezen jullie in onze volgende blog!

Greetings from the Valley[e-1f9e1][e-1f3dc]