Toerist in ‘’eigen’’ land

Geachte lezers,

Deze blog begin ik formeel om alvast een beetje de toon te zetten. Je moet op deze plek (en eigenlijk op veel plekken hier haha) namelijk geen grapjes uithalen. We zijn weer op avontuur geweest naar een plek waar de machtigste man op aarde zijn huis heeft staan. En de kleur van het huis is wit... Raden jullie het al? Juist! Washington D.C. De hoofdstad van de Verenigde Staten en de plek waar heel veel politieke kwesties worden besproken, ondertekend en doorgevoerd. Dus eigenlijk ook het Den Haag van de Verenigde Staten. Alleen valt Den Haag een beetje in het niets als je het hebt over de term ''stad''. Ik ga hier niet over politieke kwesties schrijven; dat moet iedereen lekker zelf weten. Ik ben hier om jullie te vertellen hoe het is om als echte toerist Washington D.C. te ontdekken. Want dat kunnen we wel zeggen: we waren echte toeristen haha

Ik zou zeggen ga er lekker voor zitten, pak een lekker vers kopje thee of bakkie ko... uuhhh kopje koffie en dan neem ik jullie weer mee!

Oke, allereerst wat extra informatie over Washington D.C. De letters D.C. staan voor ''District of Columbia''. De naam Washington komt van de eerste president van Amerika, George Washington. District of Columbia is het federale district waar Washington D.C. in ligt. Columbia is hierbij afgeleid van Columbus; de ontdekker van Amerika. Washington D.C. ligt niet in een staat, het is een plek/district op zich. Wellicht dat mensen denken dat het in de staat Washington ligt, maar dat is niet het geval. Washington D.C. ligt in het Oosten tussen de staten Virginia en Maryland in. Wanneer je spreekt van de staat Washington zeg je ''Washington State''. Bij Washington D.C. spreek je van ''D.C.'' of gewoon ''Washington D.C.''.

Op zaterdag 26 juli vliegen we om 11:00 uur Phoenix tijd naar Washington D.C. Het is zo'n 4 uur vliegen en we gaan 3 uur vooruit in de tijd. Rond etenstijd komen we aan in ons hotel wat echt prachtig is! Nadat we gesetteld zijn gaan we een hapje eten. Het weer is behoorlijk warm. En ik hoor jullie denken: Maar in Phoenix is het toch ook warm, dus dat zijn jullie toch wel gewend? Ik zal het jullie uitleggen. In Phoenix zijn de zomers droog met weinig regen. Door de droge lucht is de vochtigheid hier heel erg laag, zo'n 10 tot 15%. Als het hier regent schiet de vochtigheid natuurlijk omhoog, maar die verdwijnt al snel weer. De hitte in Phoenix is het best te vergelijken met een hete oven. Wanneer je oven is voorverwarmd op 200 graden en je doet de deur van de oven open dan is dat de hitte die je hier voelt in de zomermaanden. De temperaturen zijn op dit moment erg hoog (40 graden of meer) en begrijp me niet verkeerd, dat is heel warm.

Echter, in Washington D.C. was het 35 graden met een vochtigheid van 80%. Dat was voor ons toch wel heel erg wennen. Het leek wel veel op de lekkere (plak)zomers in Nederland. Dat als je op een (plastic) stoel gaat zitten je er zo weer vanaf glijdt[e-1f61c]In beide gevallen geldt: Goed drinken!! En dan niet alleen wijn en bier, nee water[e-1f92a]Blijven hydrateren.

Nadat we in ons hotel gesetteld waren zijn we wat gaan eten. Echt grote honger hadden we niet vanwege het tijdsverschil maar we gaan mee met het ritme van de stad. Na het eten gaan we terug naar het hotel en spelen we nog een paar potjes Skip-Bo. En ik blijf versteld staan hoe het kan dat Niels zo ontzettend vaak wint. Het is ongelooflijk. Gelukkig ben ik niet geheel kansloos want ook ik win wel eens, maar Niels heeft een gave of iets. Ik weet het niet. Soms is dat best irritant[e-1f605]Ach ja, dat hoort ook bij het leven. Wat een wijze woorden.[e-1f913]

De volgende ochtend breekt aan. Ik wil heel even een momentje nemen voor het ontbijt in dit hotel. Het was fan-tas-tisch! Het brood[e-1f631]Vers en heerlijk! Het is heeeeel lang geleden dat wij zo’n ontbijt in een hotel hebben gehad. Eindelijk weer waar we zo naar snakken, goed brood! Ik heb het er de hele ochtend nog over gehad[e-1f60b]

Na het ontbijt pakken we de metro naar Washington Union Station. De metro werkt hier perfect, heel goed te vergelijken met de metro in New York City als je daar ooit bent geweest.

Naar mijn mening is dit het meest toeristische wat je als toerist kunt doen. De Hop On Hop Off Trolley Tour[e-1f683]En ja, wij gaan dit doen! Het is gewoon makkelijk om overal naartoe gereden te worden met wat leuke achtergrond informatie. Rond 09:00 uur zijn we op het station. Dit is ook het beginpunt van de Trolley Tour. Als eerst stappen we uit bij het Capitool. Tijdens onze roadtrip door Utah zijn we in Salt Lake City in het Utah State Capitol geweest. Dat vonden we al heel indrukwekkend. Maar zodra we het Capitool van Washington D.C. zien zijn we allebei stil. Wat een indrukwekkend gebouw. Het Utah State Capitol valt echt in het niet. We kijken elkaar ook echt met grote ogen aan[e-1f633]We hoppen uit de trolley om lekker in de hop on hop off termen te blijven en lopen rond bij het Capitool. Het is zondag en helaas kun je er dan niet naar binnen. Maar wat ze op dat moment wél aan het doen zijn is een (militaire) oefening. Dat was ook zeker interessant om te zien.

Vanaf het Capitool kun je Washington Monument zien. Veel bezienswaardigheden liggen bij elkaar wat fijn is. Je hoeft niet van de ene kant van de stad naar de andere kant van de stad om populaire (toeristische) attracties te zien. We hoppen weer in de trolley en rijden een stukje verder tot aan de stop van Washington Monument. Dit monument is 169 meter hoog en gemaakt voor de eerste Amerikaanse President van Amerika: George Washington. Het is gemaakt van marmer, graniet en zandsteen en is de hoogste obelisk die ooit gebouwd is. Je kunt in Washington Monument en gaat dan met een lift omhoog. Wij hebben dit niet gedaan, maar het zal ongetwijfeld een mooi uitzicht zijn geweest. Het gedeelte van het Capitool tot aan Washington Monument wordt de National Mall genoemd. Dit gebied bestaat uit tuinen, bloemenperken en monumenten. Verder vind je er ook museums waar je bij de meesten gratis naar binnen mag. Gezien onze tijd haalden we dit niet maar dit was voor ons ook geen echte must.

Washington Monument is zeker een monument wat Washington D.C. tekent. Het staat op heel veel foto’s, je ziet ‘m bij vrijwel elk uitzicht er bovenuit steken. D.C. heeft verder weinig hoogbouw dus dan valt het natuurlijk ook meer op. Het is een heel mooi plaatje.

Na deze stop hoppen we verder en bezoeken we meerdere plekken bij 1 stop. Allereerst het Lincoln Memorial. Dit is een nationaal monument ter ere van de zestiende president van de VS; Abraham Lincoln. Dit monument is groot! En het is van marmer, holymoly. Hier heeft onder andere ook de ‘’I have a dream’’ toespraak plaatsgevonden van Martin Luther King Jr.

Vanuit hier lopen we verder naar World War II Memorial. Dit monument is in 2004 door George W. Bush geopend en herdenkt de Amerikaanse burgers die zowel binnen als buiten Amerika hebben gediend tijdens de Tweede Wereldoorlog. Normaal zie je ook water met fonteinen, maar tijdens ons bezoek stond het droog. Ik vermoed wellicht voor onderhoud of iets dergelijks.

We lopen door richting het Martin Luther King Jr. memorial. Ook dit is net als Abraham Lincoln een groot monument. Beiden beelden zijn ook super gedetailleerd, bij Martin Luther King Jr. zag je bijvoorbeeld de structuur van zijn wenkbrauwharen heel goed.

Vanuit Martin Luther King Jr. lopen we naar het Korean War Veterans Memorial. Het monument bestaat uit 19 standbeelden die symbool staan voor de Amerikaanse militairen die hebben gediend tijdens de Koreaanse Oorlog van 1950 tot 1953. Alle monumenten en gedenktekens zijn imposant en mooi. Deze vond ik persoonlijk het meest bijzonder. De gezichtsuitdrukkingen van de 19 standbeelden vond ik heel indrukwekkend.

We lopen terug naar onze hop on plek en stoppen bij dé plek waar het allemaal gebeurd: Het Witte Huis. Voordat we naar D.C. gingen heeft Niels gecheckt of we Het Witte Huis mochten bezoeken. Hij kreeg al heel gauw een reactie dat dit voor Nederlanders niet mogelijk was. Alleen als je een Amerikaans paspoort of verblijfsvergunning hebt kun je in aanmerking komen om Het Witte Huis te bezoeken. Persoonlijk vond ik dat niet zo heel erg, ik voelde me er niet zo fijn bij om Het Witte Huis te bezoeken; een beetje pottenkijker idee kreeg ik ervan. Er is een Visitor Center wat je kunt bezoeken waar je veel informatie kunt vinden over Het Witte Huis. Uiteraard hebben we daar wel een kijkje genomen. Bij binnenkomst werden we heel streng toegesproken en moesten we door een Security controle. Een beetje overdreven was het zeker wel te noemen, maar ja, je bent in Amerika. De Security dame had beter een andere baan kunnen zoeken want het was nogal te merken dat ze haar baan niet heel leuk vond [e-1f62c] Het lag op het puntje van mijn tong om te vragen of ze niet beter ander werk kon gaan zoeken, maar heb maar gewoon gedaan wat ze vroeg, dat leek me verstandiger[e-1f913][e-1f910]In het Visitor Center vond je informatie over de vorige Presidenten, de geschiedenis, de bouw, de binnenkant en het personeel van Het Witte Huis. Ook vind je er oude meubels die tentoongesteld staan en kwamen we te weten wat het lievelingseten van sommige Presidenten was. Altijd leuk haha

Toen we buitenkwamen werd de lucht heel donker en kwam het al gauw met bakken uit de lucht. Dat was een mooi moment om te gaan lunchen. Even binnen zitten, wat eten en wachten tot de regen ophield. Dat hebben we perfect kunnen overbruggen. Eenmaal droog zijn we weer terug richting Het Witte Huis gelopen. Deze keer om het van de voorkant te bewonderen. Er stonden wat demonstranten en overal staat de politie en secret service opgesteld. Toch wel gek om er dan in het echt te staan. Je ziet het zo vaak op TV, nu stonden we gewoon op de plek.

We lopen verder en stoppen nog even bij een souvenir winkel. Dat hoort er natuurlijk bij als toerist in ‘’eigen’’ land[e-1f92a]En we moeten een magneet scoren! Met de Trolley gaan we terug naar het startpunt, Washington Union Station en pakken we de metro terug naar het hotel. We frissen ons op en voordat we gaan uit eten drinken we in de lobby nog een drankje. We hadden een reservering bij een tapas restaurant! Eindelijk weer eens iets anders dan een burger en pizza. Weer eens een keer lekker lang tafelen. Het was héérlijk en we voelden ons weer een beetje in Europa.

Na het eten lopen we nog even terug naar Het Witte Huis. ‘s Avonds is alles heel mooi verlicht en kun je Het Witte Huis en Washington Monument mooi vastleggen. Deze keer konden we dichterbij Het Witte Huis komen, tot het hek! Dit kon ‘s middags niet dus dat was een hele leuke bijkomstigheid!

En dan komt er aan deze dag een eind en lopen we terug naar ons hotel.

Onze laatste dag. We starten wederom met het fantastische ontbijt en een lekkere iced latte[e-2615]️Zo’n genietmomentje vind ik dat altijd. We gaan vandaag naar Arlington National Cemetery, een militaire begraafplaats. Klinkt wel een beetje luguber eigenlijk nu ik dit zo typ haha[e-1f606]Naast militairen liggen hier ook bekende Amerikanen zoals presidenten, astronauten en politici begraven. Dit doen we met wederom een Hop On Hop Off Trolley, dus ze nodigen toeristen ook wel uit om de begraafplaats te bezoeken[e-1f609]Het is nog steeds een actieve begraafplaats en op de dag dat wij er waren, waren er 20 begrafenissen gepland. Uiteraard is hier respect voor en wordt hier rekening mee gehouden. Arlington National Cemetery heeft zo’n 420.000 graven.

Door de geplande begrafenissen stopten we niet bij alle stops wat heel begrijpelijk is. We stappen uit bij een gedenkteken wat zeker op onze lijst staat: The Tomb of the Unknown Soldier. Vertaald: Het graf van de onbekende soldaat. In 1921 werd een onbekende gesneuvelde soldaat tijdens de Eerste Wereldoorlog begraven op Arlington National Cemetery. De tombe van wit marmer werd in 1932 boven zijn graf geplaatst. Later werden hier ook de lichamen van onbekende gesneuvelde soldaten uit de Tweede Wereldoorlog en de Koreaanse Oorlog begraven.

Het graf staat symbool voor alle onbekende Amerikaanse soldaten die zijn omgekomen in dienst in verschillende oorlogen.

Sinds 1937 wordt dit monument 24 uur per dag, alle dagen van het jaar bewaakt door ‘’The Old Guard’’. Dit is de officiële ceremoniële eenheid van het leger en zijn de oudste actieve grondtroepen in het leger. Iedere 30 minuten vind er een wisseling plaats en deze wisseling is heel indrukwekkend om te zien. En ook diep respect voor deze mensen.

Na de wisseling gaan we door en stoppen we nog bij het Arlington House waar we een mooi uitzicht over D.C. hebben.

Na Arlington National Cemetery is het een klein stukje door naar het Pentagon. We wilden graag het 9/11 Memorial zien. Het Pentagon was natuurlijk ook een target tijdens de terroristische aanvallen van 11 september 2001. Helaas konden we niet lang blijven want we moesten om 12:00 uur bij het Capitool zijn voor een rondleiding. We wilden uiteindelijk toch wel graag het Capitool van binnen zien.

Eenmaal bij het Capitool kregen we een film te zien over hoe Amerika is geworden zoals het nu is en hoe het politieke systeem tot stand is gekomen. Na de film gingen we met een gids een aantal gedeeltes van het Capitool in waaronder de ruimte met de welbekende koepel. In het Capitool staan borstbeelden van personen die veel hebben betekent voor de Verenigde Staten.

De koepel van het Capitool heeft een diameter van ongeveer 30 meter. Van buiten ziet het er al heel indrukwekkend uit, maar van binnen is het mega indrukwekkend. In de koepel bevindt zich een schildering die met de hand geschilderd is in 11 maanden![e-1f631]Onze gids wist heel veel te vertellen en vertelde ook heel gepassioneerd wat het heel leuk maakte om naar te luisteren. Echter, heb ik niet alle informatie opgeslagen door alle indrukken [e-1f605] En ik wil jullie natuurlijk wel de juiste informatie geven!

Al met al was het zeker de moeite waard en met de warmte was het ook lekker in de airco[e-1f609]

Na al die informatie hadden we wel zin in iets lekkers en trakteerden we onszelf op een heerlijk Capitool gebakje[e-1f370]Super commercieel, maar geniaal bedacht! En lekker! Niet geheel onbelangrijk haha

Na het Capitool besluiten we terug te gaan naar het hotel om onze bagage op te halen. We pakken de metro naar het vliegveld en vliegen volgens schema weer terug naar Phoenix. We landen vroeg in de avond en dat is de tijd dat de zon ondergaat. De lucht is dan zo mooi met warme kleuren, daar moest ik gewoon een foto van maken. Vanuit de lucht is het namelijk nog mooier.

Het is ons weer gelukt; een succesvolle leuke, mooie en bijzondere citytrip! Ooh, en had ik het woord ‘’indrukwekkend’’ al gezegd?[e-1f92a]Dat is gewoon hét juiste woord voor deze stad naar mijn mening. We hebben weer genoten. Op naar het volgende avontuur!

Groetjes[e-1f44b]